2017(e)ko maiatza 20, larunbata

MARIZIKIN

MARIZIKIN 
GIDOIA

Marizikin: Kaixo, ni Marizikin naiz!
Ama: Isilik, Marizikin eta hasi garbitzen!
Marizikin: Zer lan gogorra!
Milia: ixildu eta lanera. Tori erratza
Milia: Agur Marizikin festara goaz eta zu hemen geratuko zara
Marizikin: Buaaa! Buaaa! Oso triste nago!
Maitagarria: Zer gertatzen zaizu, Marizikin?
Marizikin: oso triste nago nire ama eta nire ahizpa festa batera joan direla  ni Gabe!
Maitagarria: zergatik?
Marizikin: oso itsusia naiz eta!
Maitagarria: Ez, ez! Itxoin momento bat! Bidibu babidi bu!
Marizikin: Oh, oso polita nago eskerrik asko!
Maitagarria: Jauregira joan nahi duzu?
Marizikin: Bai nozki
Maitagarria: vaina 12:00etan dena desagertuko da
Printzea: oso polita zara! Zein da zure izena?
Marizikin: Etxera joan behar naiz ordua de eta
Milia: Printzea oso polita da! Berarekin ezkondu nahi dut!
Printzea: Oso pozik nago zu hemen zadelako
Marizikin: Barkatu ordua da! Etxera joan behar dut! Agur agur!
Printzea: Baina itzoin! Zure Zapata galdu duzu!
Printzea: Eskondu nahi dut zapata haren jabearekin
Milia: Egun on! Atea jo dute! Nor izango da?
Milia: Kaixo printzea!
Printzea: ehh…kaixo! Jarri zapata mesedez
Milia: ondo. Begira nire zertokiarena da!
                        “JAUREGIAN”
Printzea: Ez, ez da zure tamoinakoa
Ratón: Milia gezurti handi bat da! Eza da zapataren jabea. Marizikirena da.

                 “MARIZIKIN GELAN AGERTU DA”
Printzea: zure zapata da?
Marizikin: kaixo, bai, nirea da!
Ama: ZER?! Zu ez zinen festara joan!
Marizikin: Bai, nire maitagarriaren laguntzarekin joan nintzen
Printzea: Asko maite zaitut!
Marizikin: Nik 

TXOKOLATEZKO ETXEA

HANSEL: Ni Hansel naiz eta gozokiak gustatzen zaizikit
GRETEL: Ni Hanselen arreba naiz eta animaliak gustatzen zaizkit. Nire izena Gretel da.

AITA: Hansel, Gretel etorri hona
GRETEL: Zer nahi duzu aita?
AITA: Gaur basora joango gara egurra hartzera
HANSEL, GRETEL: Bai, aita zurekin joango gara.
HANSEL: Hartu adarrak, Gretel
GRETEL: Bai eta zuk enborra moztu behar duzu (Lanean…)


GRETEL: Hansel, non dago gure aita?
HANSEL: Ez dakit, gaua da eta ez dut ezer ikusten
GRETEL: Orduan, goazen zuhaitz horretara. Han lo egin ahal dugu eta bihar etxera itzultze saiatuko gara.
HANSEL: Ongi, ideia ona da.


(Goizean…)
HANSEL:  Gretel, esnatu. Zuk ere ikusten duzu hori? 
GRETEL: Zer? Etxe hori?
HANSEL: Bai, goazen etxe horretara. Bere teilatua txokolatezko da, bere tximiniak gosokizkoak dira eta bere hormak turroizkoak dira.
GRETEL: Uahhh! Goazen korrika Hansel, oso goseak nago eta.
HANSEL: Zer hormak hasiko gara?
GRETEL: Horma hau.
SORGINA: Zer egiten ari zarete? Sartu, sartu nire etxera!
HANSEL ETA GRETEL: Oso ongi, eskerrik asko.
SORGINA: Aizu mutiko sartu kaiolan!
HANSEL: Ez, ez mesedez
SORGINA: Bai, loditzen zarenean, jango zaitut eta zu neska garbitu etxea. JA, JA, JA
HANSEL: Ez mesedez! Gretel lagundu, ez utzi bakarrik!
GRETEL: Nik ez dut etxea garbitu. (NEGARREZ)
SORGINA: Isildu, tori erratza


(Beste egun batean)
HANSEL: Gretel lagundu, sorgina sukaldean dago, hartu giltza hori.
(Gretelek atea irekitzen du)
GRETEL: Atera, Hansel!
HANSEL: Begira Gretel, sorgina sukaldean dago. Orain bultzatuko dugu.
GRETEL: Idea ona da. Bat, bi eta hiru! Barrura!
(Sorginak oihukatzen du)
GRETEL: Oso ongi, orain goazen sorginen gelara bitxi batzuk dauka eta.
HANSEL: Ongi orain, nola joango gara etxera?
GRETEL: Begira zisne hori, berak emango gaitu.
HANSEL: Berarekin itzuliko gara!
GRETEL: Ongi




(Bere etxean)
AITA: Hansel, Gretel, non egon zarete?
HANSEL: Istorio luze luze bat da, aita.
AITA: gero kontatuko diguzue. Orain goazen jolastera!
HANSEL, GRETEL: Oso ongi

EDURNEZURI


EDURNE ZURI : Kaixo ni Edurne zuri naiz eta aitarekin amaondearekin bizi naiz.

ERREGINA : -Sorgin- ispilutxo zein da emakumerik politena?

ISPILU : Zu ez zara emakumerik politena. Politen Edurne zuri da.


ERREGINA : Argg !!! Ez da posible ! Zerbait egin behar dut !!! Eitzari !!!, zu Edurne zuri hil behar duzu eta bere bihotza ekarri behar didazu.

EITZARI : Bai, erregina.

EITZARI : Edurne zuri, goazen basoa.

EDURNE ZURI : Ongi loreak hartuko ditut.

EITZARI : Edurne zuri, erregira esan dit zu hiltzeko, baina ezin dut egin.

EDURNE ZURI : Eta zer egin ahal dut?

EITZARI : Laster !!! joan, urrun.

EDURNE ZURI : Zein da hau? etxe bat da, oso txikia. Ze nekatuta nagoen.

IPOTXAK : Ai jo, Ai jo, bagoaz etxera la, la, la, la. Eh ezinda neska hori. Lotan nago. Oso polita da.
Ez eshatu egin da.

EDURNE ZURI : Barkatu, ni nekatuta nengoen eta zure etxera ikusi dut.

IPOTXAK : Nork zara zu?

EDURNE ZURI : Edurne zuri naiz. Geratu ahal naiz hemen?

IPOTXAK : ABSTSBSSBISBIS mmm... bai baina gure etxea garbitu behar duzu.

EDURNE ZURI : Eskerrik asko !!!

IPOTXAK : Ondo !!!

ERREGINA : -sorgin- ispilutxo, ispilutxo da orain emakumerik politena?

ISPILU : Edurne zuri da emakumerik politena, Edurne Zuri basoan dago etxe txiki batean dago zazpi ipotxekin bizi da.

ERREGINA : Ehitzari, engainatu nau. Nik hil egingo dut.

IPOTXAK : Beno Edurne zuri, orain gu lanera goaz. Agur.

EDURNE ZURI : Agur.

ERREGINA : Kaixo, [tock, tock]

EDURNE ZURI : Nor da?

ERREGINA : Tori sagar hau oso gozoa da.

EDURNE ZURI : Eskerrik asko.

ERREGINA : Ez horregatik, ja, ja, ja, ja.

EDURNE ZURI : Agur!. [clonk]

IPOTXAK : Ai jo, ai jo, bagoaz etxera. Oh ez Edurne zuri hil da. Buaaaaaa. Eh zeinda hori. Pritze bat da.

PRITZE : Oh ez hau da emakume hau oso polita da musu bat emango diot.

EDURNE ZURI : Eskerrik asko, salbatu nauzu.

IPOTXAK : Mirarian! musu ematean, esnatu egin zen. Edurne zuri!!!  Bikain !!!
la, la, la, la, la, la...

2017(e)ko maiatza 19, ostirala

ZAZPI ANTXUMEAK
Ama: Kaixo! Ni ama naiz.
Antxumeak: Egun on, gu antxumeak gara!
Antxume txikia: Ni antxume txikia naiz.
Otsoa: Kaixo, ni otsoa naiz.

Antxumeak: Gu, zazpi antxumeak gara, eta gure amarekin bizi gara. Amak lan asko egiten du, gu zaintzeko.
Ama: Umeak, ni lanera noa. Ni kampoan nagoen bitartean, ez ireki atea inori. Otsoa hemen inguruan dabil eta jan egingo zaituzte.
Antxumeak: Ai, ama zer beldurra! Es digu inori atea zabalduko
Otsoa: Ama badoa, antxumeak bakarrik daude etxean, eta nik denok jango ditut. Ja ja ja
(Tok, tok, tok)
Antxumeak: Nor da?
Otsoa: Ni ama naiz, zabaldu atea
Antxume txikia: Gezurra! Zu ez zara ama, gure amak ahots fina esta gozoa dauka, eta zurea es da fina. Alde hemendik!
Otsoa: Oso azkarrak dira antxumeak, baina ni azkarragoa. Oilategira joango naiz, eta arrautzak jango ditut, eta gero ahots fina eta fozoa izango dut.

(Tok, tok, tok)
Antxumeak: Nor da?

Otsoa: Ama naiz, ireki atea!
Antxumeak: Ez, erakutsi hanka bat ate azpitik
Otsoa: Begira, begira!
Antxume txikia: Gezurra! Zu ez zara ama. gure amak hankak zuri-zuriak ditu eta zurea beltz-beltza da. Alde hemendik!
Otsoa: Idea ona ditut errotara joan naiz, irina hartuko dut, eta hankak irinetan sartuko ditut zuri-zuriak jarri arte.
(Tok, tok, tok)
Antxumeak: Nor da?
Otsoa: Ama naiz, ireki atea.
Antxumeak: Erakutsi hanka bat.
Otsoa: Begira, begira nire hankak zuriak dira.
Antxumeak: Bai, ama da! Ireki, ireki
Otsoa: Grrr... Ni otsoa naiz, eta guztiok jango ditut
(Ñam, ñam, ñam)
Antxume txikia: Ni ez, erloju han horietan eskutatuko naiz
Ama: Kaixo! Umeak, non zaudete?
Antxume txikia: Ama, ama ni hemen nago otsoak, ni ez jan, baina nire anaiak jan ditut.
Ama: Salbatuko ditugu. Goazen!
Antxume txikia: begira, begira han daude. Sabela irekika dugu zurrungaka
Otsoa: Zzz! Grrrr!
(Kiss, kiss)
Antxumeak: Ama, zer poza!
Ama: Orain, harriak sartuko ditugu sabelean eta josi egingo dut
(Chas, chas, chas)
Otsoa: Aaaaa, egarri naiz. Banoa ura edaterra
(Push, push)
Otsoa: Lagungu, lagundu mesedez, lagundu
Antxumeak: Ja ja ja. Elkarrekin gaude berriro zer ongi!

HIRU TXERRIKUMEAK

T3: Kaixo, gu hiru txerrikumeak ginen. Basoan bizi gara amarekin, baina orain bakarrik bizi nahi dugu.
T1: Ni handiena naiz. Oso langilea naiz.
T2: Ni ertaina naiz.
T3: Eta ni txikiena naiz. Oso alferra naiz.
(txerrikumeak etxera joan dira)
T2: Agur ama, basora goaz bizitzera.
A: Agur, kontuz ibili eta etorri bisitan!
(txerrikumeak basora joan dira eta lanean ari dira)
T3: Bff, oso nekatuta nago, lastozko etxe bat bukatu dut hemen eta lo egingo dut. Baina...zer da zarata hori?
O: Otsoa naiz, ireki atea edo putz egingo dut eta etxea botako dizut.
T3: Ez, ez zara nire etxean sartuko.
O: Seguru zaude?
(Otsoak putz egin du bi edo hiru aldiz)
T3: Nire etxea erori da! Alde egin behar dut.
O: Harrapatuko zaitut!
(Biok korrika doaz, bata bestearen atzetik)
T2: Nekatuta nago! Adarrak bildu egin ditut. etxola egin dut eta atsedena hartuko dut. Zer entzuten da?
T3: Ireki atea mesedez, otsoa nire atzetik dator eta!
T2: Azkar, sartu etxera!
(Tok tok tok)
O: Ireki atea
T2: Edo zer?
O: Edo putz egingo dut eta etxea botako dizut.
T2: Ez, ez dizugu atea irekiko!
(Otsoak putz egin du eta etxea erori da)
O: Harrapatu egingo zaituztet
T3: Azkar, azkar, goazen anaiaren etxera!
(Hirurek korrika egin dute)
T1: Oso nekatuta nago. Adreiluzko etxea egin dut eta gero lotara joango naiz.
T3: Ireki atea, azkar anaia!
T2: Otsoa gure atzetik datorrela.
T1: Sartu, sartu.
(Tok tok tok)
O: Ireki atea edo putz egingo dut eta etxea botako dut.
(Otsoa putz egin du baina etxea ez da erori)
O: Teilatura igo egingo naiz eta tximiniatik sartuko naiz.
T2: Pertz handi bat jarri sutan, ura berotzeko.
T1:Ongi, jarrita dago
T3: Azkar
O: Aaa, buztana erre egin dut. Lagundu mesedez!
T1: Otsoa joan da!
Txerrikumeak, txerrikumeak, txerrikumeak gara gu ta egiten dugu, ta egiten dugu: Kurrin, kurrin, kurrin, kurrin!

2017(e)ko maiatza 18, osteguna

TXANOGORRITXO




Txanogorritxo: Agur ama, amonaren etxera noa

Ama: Agur txanogorritxo, kontuz ibili basoan otsoarekin

Txanogorritxo dut izena, amonaren etxera noa, amonatxo ikustera

Otsoa: Nora zoaz polit hori?

Txanogorrtixo: Amonaren etxea, eztia eta taloak ematera

Otsoa: Eta zergatik eraman behar diozu hori?

Txanogorritxo: Gaixorik dago eta

Otsoa: Amonaen etxea joateko bide hori hartu behar duzu motzagoa da eta

Txanogorritxo: Eskerrik asko otsoa. Agur!

Otsoa: je,je,je, amonaren etxera joango naiz eta txanogorritxo baino lehen ikusiko naiz

Txanogorritxo: Oh! Ze lore polita nire amonarentzat lore sorta bat egingo dut

Otsoa: (tok tok) Amona! Sar naiteke? Txanogorritxo naiz!

Amona: Sartu sartu; aaaah otsoa da!! (Armairu ezkutatzen da)

Otsoa: Amonaren txanoa eta pijama jantzi behar dut eta ohean sartuko naiz!

Txanogorritxo: Kaixo amona, gauza batzuk ekarri ditut zuretzat

Otsoa: Kaixo txanogorritxo, eskerrik asko maitia

Txanogorritxo: Amona, zein belarri handiak dituzun

Otsoa: Zuri obeto entzuteko

Txanogorritxo: Begiak ere, zein handiak dituzun

Otsoa: zu obeto ikusteko

Txanogorritxo: Amona, zein aho handia dituzun ezta?

Otsoa: Zu hobeto irenstekoo!!!!

Txanogorritxo: Aaaah! Amona amona lagundu!!

Amona: Txanogorritxo etorri

Ehiztari: Neskak, zer gertatzen da?

Txanogorritxo: Otsoa gure atzetik datorrela!!!

Ehiztari: Ez kezkatu, nik lagunduko dizuet otsoa tirokatuko dut

Txanogorritxo eta amona: Ekerrik asko ehiztari, Gure bizia salbatu duzu

Ehiztari: Ez horregatik, baina kontuz ibili behar duzue

Txanogorritxo: Ados, agur ehiztari jauna!!

Amona Txanogorritxo maitia!!

(Abestia)

Denok: Gustatu izena espero dugu!!! Agur!!

2017(e)ko martxoa 23, osteguna



ANJEL LERTXUNDI



Anjel Lertxundi, Orion jaio zen Martxoaren 5an, 1948. urtean. Idazle ospetsu da. Maisu, filosofia eta letra ikasketak egin zituen Donostian, Erroman eta Valentzian. Irakasle izan zen Zarauzko Salbatore Mitxelena Ikastolan eta bertako zuzendari lau urtez. Zarautzen bizi da umetatik.

Sari batzuk irabazi du:

1983ko Espainako Kritika Saria narratiba eta poesari, Haseigarrenean aidanez liburuarengatik.
1991ko Espainako Kritika Saria narratiba eta poesari, Kapitain Frakasa liburuarengatik.
1999ko Euskadi Literatura Saria, Aegizariaren egunak liburuarengatik.
2010eko Espainiako Literatura Sari Nazionala, saiakera alorrean. Eskarmentuaren paperak liburuagatik.

Bere lehenengo liburua 1979. urtean (ai, Leire, Leire) du izena





Resultado de imagen de anjel lertxundi irakasle